Best of 2017

Best of 2017

Tekst: 

Toni De Coninck

Fotografie: 

Toni De Coninck

2017 bracht een karrenvracht reisplezier bij June. En dit zijn onze 7 favoriete foto's van het voorbije jaar.

Be the traveler you'd want to kiss. Dat was en blijft zo'n beetje ons reismotto bij June, het leitmotiv van de verwonderde toerist. Want waar je ook gaat en hoeveel je ook reist, je in een vliegtuigzetel wurmt, bergen beklimt en rijst eet met stokjes, je blijft in de eerste plaats een toerist. Dat vergt nederigheid, verwondering, dankbaarheid. Er is geen betere manier denkbaar om je van je oogkleppen te ontdoen als te reizen en de wereld te zien, van Poperinge tot Papoea, van de Maas tot de Orinoco. In deze sector vergeten we vaak dat we ten dienste staan van de lezer, of dat nu online is of in een tijdschrift of krant. We merken dat ook aan de cijfers. Hoe exotisch je het vaak ook wil maken, de meeste lezers zijn dik tevreden met een weekendje Wadden of een plek in Hasselt waar men lekkere koffie zet. En dat weerspiegelt zich in onze eindejaarsselectie. Zeven totaal verschillende foto's van zeven compleet verschillende bestemmingen. Een aantal daarvan zijn nog niet eens gepubliceerd. Dan weet je meteen wat je de komende maanden allemaal nog kunt verwachten.

1. Vietnam
Voor de foto uit Vietnam moet je even naar de homepage klikken. Het is, zoals dat gaat met verrassende foto's, een toevallige momentopname van een jonge Vietnamees die nog even wil kunstduiken in het zwembad van het dakterras voor de zon ondergaat. Hij heeft er kennelijk schik in, wil zijn vader en oudere broer tonen dat hij best wel wat tijd onder water kan blijven, op de handen kan staan. Net op dat moment kleurt alles vredevol pastel oranje, en bevriezen de opstaande benen in een perfect concentrische cirkel van het water dat even voordien nog rimpelloos was.
De reportage over Ho Chi Minh City, de Mekongdelta en Phu Quoc verschijnt volgend voorjaar.

2. Karinthië
We reisden de voorbije maand september gedurende enkele dagen door Karinthië en het Salzburgerland, van Klagenfurt tot Salzburg, om een reeks reisverhalen te maken die vanaf eind januari op de website zullen verschijnen. Water is een dankbaar onderwerp om te fotograferen, het brengt rust, reflecteert, zorgt voor bijzondere ontmoetingen. 's Morgens in alle vroegte gingen we vissen op de Millstättersee, in het gezelschap van een jongen die voor een eeuwenoud K.u.K-bedrijf werkt, onder de beschermende vleugels van keizer en koning. Het bedrijf heeft de erfpacht op de vangst van Reinanke, een soort houting of marene die maar in een paar Oostenrijkse meren voorkomt. De foto toont het breken van het licht in de baren die de sloep veroorzaakt.

3. Gambia
Eind april maakten we wellicht de meest louterende reportage van het jaar, in een land dat toeristisch wil zijn en dat ook uitschreeuwt, maar niettemin volbloed Afrikaans is en ook dàt van de daken schreeuwt. Dat zorgt soms voor een tweespalt in verwachtingspatronen, tussen reizigers die niets méér zoeken dan relatief dichtbije winterzon en daar ook alle recht op hebben en bezoekers die dieper graven en onder het okerrode stof donkere verhalen van ondanks-alles-optimisme aantreffen. De worstelparade is een prima voorbeeld van die grens: een oude, diepgewortelde traditie, maar tegelijk ook amusant volksvermaak, Afrikaanse catch, stoerdoenerij en spierballengerol. Twee verhalen verschenen dit jaar al over Gambia, 'kunst aan de kust' en 'op kookles in Gambia'. Eén verschijnt volgend jaar, een verslag van een merkwaardige fietstocht met Vlaming Bernard Ugille.

4. Sicilië
Iemand schreef me over de geselecteerde foto: 'We kijken blijkbaar voortdurend op schermpjes en zien dus niet meer wat er gebeurt'. Ja, dat is de samenvatting van de foto. Proberen we wel nog intens van een reiservaring te genieten, of willen we via een selfie enkel maar snel delen wat we vermoeden gezien te hebben? De selfiestick is misschien wel het meest verfoeilijke accessoire dat we de voorbije jaren hebben zien opduiken op pleinen en aan stranden, overal ter wereld. Maar andermaal, wie zijn wij om dat te veroordelen? Misschien vinden al die mensen dat net wel veilig zo, dat ze niet langer iemand hoeven te vragen of hij een foto van hen wil nemen? Toerisme wordt snel, instant, de tijd is niet meer veraf dat je thuis alles live zult kunnen volgen. Maar willen we dat wel?

5. Texel, Nederland
Geen enkele moeite om het toe te geven, in al onze nederige subjectiviteit en zonder disclaimer (nee, niemand heeft ons betaald om dit te zeggen...): we houden bij June enorm van de Wadden. En waarom? Het zijn de meest dichtbije eilanden, als je even Groot-Brittannië en die paar Kanaaleilanden buiten beschouwing laat. En je hebt een instant vakantiegevoel een keer je de boot opgaat. Je kunt er lekker eten, uitwaaien, fietsen, met de kinderen spelen, met de hond wandelen, en ook geweldig lang niks doen, wat we allemaal opnieuw zouden moeten leren. Wist je dat er meer schapen dan mensen zijn op Texel? En wist je dat je ook daar wel eens een zwart schaap in de kudde vindt? Ons verhaal over het restaurant Bij Jef was een van de meest gelezen stukken op June dit jaar!

6 en 7. Santander en Catalunya
Twee keer trokken we voor de website naar Spanje dit jaar. Eén keer naar Cantabrië en één keer naar Catalunya, dat net die week in een spannende strijd zat verwikkeld om niet langer tot Spanje te moeten worden gerekend. Maar we doen niet aan politiek bij June. Om kort te zijn: neen, jullie kennen Spanje niet. En neen, wij kennen bij June Spanje ook niet. Er zijn zo ontzettend veel kleine hoekjes en verborgen plekjes waar geen toerist lijkt te komen dat je je hele leven nodig hebt om het allemaal te kunnen bezoeken. Santander heeft ons als stad waanzinnig verrast (lees het hier nog even) en het binnenland van Catalonië is een beetje zoals die Catalanen zelf: een tikje gesloten, ruw, soms onbehouwen, maar een keer je het kent, wil je er nooit meer van weg. De reportage over Catalonië komt in de loop van februari op de website.

Deel dit artikel: Facebook Twitter Twitter

Tags: 

Wordt verwacht